Ja wablief

In tegenstelling tot wat de toekomst wellicht zal brengen heeft de komst van dolliebeebie voorlopig een ongelooflijk positief effect op mijn slaappatroon. Nooit eerder ging ik zo vroeg slapen als de laatste 2 weken. Mama Cee is quasi de hele dag KO en dat heeft zo z’n gevolgen. Ik horizontaal in dromenland om 22u is er eentje van.
Toegegeven, ik ben in ons dollie-huishouden niet de meest drijvende kracht maar ik doe mijn best, en nu dus meer dan ooit. Iedereen zal wel weten dat Mama Cee een freak is als het aankomt op ongewenste pluche-kes en kruimels, maar geloof me, dat die instelling, in combinatie met zeer venijnige hormonen me snel deed inzien dat het onderspit delven de grootste kans op rust betekent.

Ik heb een ongelooflijk grote bewondering voor Mama Cee die tenslotte dolliebeebie 9 maand lang een veilig ‘thuisbuikje’ gunt, en uiteindelijk ook mij een fiere mama Nono zal maken, maar ooooh wat vervloek ik die creepy hormonen die ervoor zorgen dat ik op een paar uur tijd Mama Cee zie veranderen van lief en zachtaardig naar hyper tot onredelijk en ronduit grof om dan uiteindelijk weer dezelfde cyclus opnieuw te starten.

Mijn uitgebreide literatuur verzekert me dat het tijdelijk is. Super. Onvoorstelbaar hoe ik uitkijk naar de dag dat een kruimel langer dan 4 seconden ter plaatse mag blijven liggen en naar het moment dat ik terug een Royco Minute soepje mag eten in dezelfde ruimte als Mama Cee.

Maar hey, ik ben happy. En best wel trots om dit allemaal te mogen meemaken…

6 Comments
  • Caroline

    januari 5, 2014 at 10:03 pm Beantwoorden

    Ttttssss, ….shame on you, mama Cee, control those hormomonsters!

  • Eva

    januari 5, 2014 at 10:26 pm Beantwoorden

    Mantra voor tijdens de zwangerschap: “alles is tijdelijk – alles is tijdelijk – …”.
    Mantra voor tijdens ontwikkelingssprongetjes: “het is een fase – het is een fase – …”
    Courage aan allen ;)

  • nift

    januari 6, 2014 at 12:49 am Beantwoorden

    Die kuisdinges en pluchkes en kruimeltjes die niet mogen blijven liggen tja wat kn ik zeggen… It runs in the family! Ik kan dat ook niet zien en zou direct beginnen kuisen:-P en ik heb dan geen last van die hormonen … Dat beloofd voor later:-P

    En als tip geef ik: hou vol het is maar tijdelijk. Nog een paar maanden te gaan… Kwestie van positief te blijven;-)

    Go dolliebeebie go! En nift probeer die hormonen onder controle te houden he;-)

    Good luck!

  • Alison Stessens

    januari 6, 2014 at 9:22 am Beantwoorden

    Al deze dingen maken deel uit van een “bijzonder geheel”! Geniet ervan! Er komt een moment dat je daar met veel humor op kan terugblikken!

  • Erica

    januari 6, 2014 at 10:07 am Beantwoorden

    Een van die minpunten aan een zwangerschap. Komt goed. Kop op. Mama Cee, probeer mama Nono een klein beetje te ontzien he. ;-) ach, ge weet wat ge ervoor in de plaats krijgt dus dan kunnen jullie dit wel aan! Dikke knuffel!

  • Suzy

    januari 6, 2014 at 12:22 pm Beantwoorden

    Zennnnn maatje… zennnnnnnnnn!!! ;)

Post a Comment